آبستنی درگاو

از دست دادن آبستنی در گاو و شناخت عوامل مرتبط با آن موضوع بسیار مهمی است. بالاتر بودن میزان لقاح در تلیسه های شیری و گاوهای غیر شیرده گوشتی به نسبت گاوهای شیرده گوشتی و غیر شیرده شیری مشخص است. مقدار از دست دادن آبستنی در گاو شیری ممکن است تا 60 درصد باشد. این عدم موفقیت به دلیل عدم لقاح و یا از دست دادن آبستنی پس از شکل گیری جنین است. در ادامه به عوامل از دست دادن آبستنی در گاو می پردازیم.

عوامل از دست دادن آبستنی در گاو

 کیفیت فولیکول و تخمک

غلظت کم پروژسترون در زمان فحلی گاو و بعد از تلقیح مصنوعی به ایجاد فولیکول های دائمی در گاو منجر می شود. ایجاد فولیکول های دائمی منجر به تخمک هایی با باروری کم و در نتیجه از دست دادن آبستنی در گاو می شود. همچنین تغییر در اندازه فولیکول ها نیز ممکن است بر کم شدن چرخه فحلی در گاو و کاهش میزان آبستنی تاثیرگذار باشد.

نقش حیاتی پرو‍ژسترون

ترشح هورمون پروژسترون به وسیله ی جسم زرد برای ایجاد ترشحات طبیعی در رحم که موجب زنده نگه داشتن نطفه اولیه از روز 18 تا 22 می شود لازم است. گاوهایی که دارای غلظت پروژسترون کمتری نسبت به مقدار طبیعی هستند، احتمال از دست دادن آبستنی در آنها بیشتر است.

تشخیص آبستنی

زمانی که رشد جفت اولیه و نطفه کم شود، طبیعتا چروکیدگی جسم زرد و از دست رفتن نطفه آغاز می شود. در صورتی که نطفه توانایی سرکوب هورمون های تحلیل رونده جسم زرد را نداشته باشد، جسم زرد نابالغ پیر شده و این موضوع منجر به از دست دادن آبستنی در گاو می شود.
 اگر نطفه به هر دلیلی توانایی ایجاد عوامل لازم برای نگهداری جسم زرد را نداشته باشد و یا حتی جسم زرد توانایی پاسخ به این موارد را نداشته باشد، تحلیل جسم زرد آغاز می شود. کاهش ترشح هورمون پروستاگلاندین به وسیله ی رحم موجب پایداری آبستنی و کاهش مرگ نطفه خواهد شد.

آبستنی در گاو
آبستنی در گاو

 نقش تنش گرمایی

 افزایش دما و وجود رطوبت محیطی برای زنده ماندن و کیفیت تخمک خطرناک است. این موضوع منجر به کاهش میزان لقاح و رشد اولیه در نطفه و در نتیجه از دست دادن آبستنی در گاو خواهد شد. میزان آبستنی در گاوهایی که پیش از تلقیح مصنوعی در معرض گرما بوده اند، به میزان ۳۳ درصد نسبت به گاوهایی است که در شرایط تنش گرمایی نبوده اند کمتر است. جنین گاوهایی که در برابر گرما نبوند، زمانی که به بدن گاوهای ماده که در برابر گرما قرار گرفتند منتقل شدند، نتیجه آبستنی بهتری به نسبت گاوهایی که در برابر تنش گرمایی بودند نشان دادند.

تلقیح مصنوعی زمان بندی شده یا اثرات چرخه فحلی

 آیا از دست دادن آبستنی در گاو به زمان بندی تلقیح مصنوعی بستگی دارد؟ نتایج یک مطالعه نشان داد که تلقیح مصنوعی زمان بندی شده موجب بالا رفتن نرخ از دست دادن آبستنی در گاو می شود. با این وجود نتیجه شش مطالعه دیگر بیانگر این موضوع بود که که میزان از دست رفتن آبستنی در گاوهایی که تلقیح آنها با تشخیص فحلی انجام شده به میزان 1.5 درصد بالاتر بود.

سایر عوامل از دست دادن آبستنی در گاو

 گاوهایی که در طی ماه اول شیردهی یا در روزهای ۲۸ تا ۵۶ آبستنی کاهش وزن دارند، کاهش میزان آبستنی دو تا سه برابری دارند. با توجه به مطالعات مختلف، شواهد کمی بیانگر این مسئله است که تولید شیر منجر به از دست دادن آبستنی در گاوهای شیری می شود. کنجاله تخم پنبه حاوی گوسیپول می باشد که ماده ای سمی برای سلول های پستانداران است. بالا رفتن غلظت گوسیپول خون، موجب کاهش رشد نطفه و میزان آبستنی می شود. گاوهایی که دریافت خوراک غنی از گوسیپول دارند، نرخ باروری کمی دارند و از دست دادن آبستنی در گاو بیشتر است. تحقیقات بیشتری جهت افزایش نرخ آبستنی و بقاء آن مورد نیاز است.

تولید شده توسط فروشگاه د امی نو

  • daamino1984
  • ۲ مهر ۱۳۹۸

دیدگاهتان را بنویسید

بستن
مقایسه
X